تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 45

مساهمون:

ص٤٥
آتش و پيرامون آن است ، بركت يافته است ، و پاك است خداوندى كه پروردگار جهانيان است . اى موسى بدان كه من خداوند پيروزمند فرزانه هستم . و عصايت را بينداز ، آنگاه كه آن را جنبان ديد گويى كه مارى است ، روى برتافته بازگشت و برنگشت . [ گفته شد ] اى موسى مترس كه پيامبران در پيشگاه من نمىترسند . مگر كسى كه ستمى كرده باشد ، سپس نيكوكارى را جانشين گناه كرده باشد ، كه آنگاه من آمرزگار مهربانم . و دستت را در گريبانت كن ، تا سپيد و درخشان بدون هيچ بيمارى [ پيسى بيرون آيد [ و ] با معجزات نه‌گانه به سوى فرعون و قومش [ برو ] كه ايشان قومى نافرمانند . و چون آيات ما روشنگرانه به سر وقت آنان آمد ، گفتند : اينجا دويى آشكار است . و آنها را از در ستم و سركشى انكار كردند ، حال آن كه دلهايشان آنها را باور داشت ، بنگر كه سر انجام اهل فساد چگونه بود .

تفسير

إِذْ قالَ مُوسى
لفظ
إِذْ
ظرف
عَلِيمٍ
يا
حَكِيمٍ
است ، تقييد علم يا حكمت خداى تعالى با اين كه آن دو در حقّ خداى تعالى مطلق هستند براى اشعار به اين است كه آنچه براى موسى عليه السّلام رخ داد و آنچه از او واقع شد جز با علم و حكمت خداى تعالى نبوده است و مشتمل بر دقايق غايات و دقايق اعتبارات بوده است . پس در حقيقت تقيّد چيزى است كه براى موسى و از موسى عليه السّلام واقع شده ، كه همه‌ى اين رخدادها به سبب علم و حكمت خداى تعالى بوده است . و ممكن است ظرف متعلّق به قول خدا
لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ
باشد و معناى