تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 467

مساهمون:

ص٤٦٧
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ
بر شما رحم مىكند ، يا رحمت را بر شما نازل مىكند .
وَ مَلائِكَتُهُ
ملايكه‌ى خدا بر شما استغفار مىكنند ، كه صلاة از بندگان دعا و از خدا رحمت و از ملايكه استغفار است و اين جمله در موضع تعليل امر به ذكر كثير است .
لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ
تا شما را از تاريكىهاى نقايص مادّه و حدود طبع و هواهاى نفس و رذيلت‌هاى آن خارج كند .
إِلَى النُّورِ
و به نور ايمان و طاعت و اخلاق نيكو و نور عالم اطلاق رهنمون گردد .
وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً
و خدا بر مؤمنان مهربان است . زيرا فعليّت اخير آنها عبارت است از صورت نازله‌اى از ولىّ امرشان كه رحمت از جانب خدا و جذب‌كننده رحمت ديگرى از سوى اوست ، چنانچه آن فعليّت اخير به وجهى ولىّ امر آنهاست .
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ
روزى كه حساب و حسابگران خدا را ملاقات مىكنند ، يا مظاهر خدا و امامانشان را ملاقات مىكنند تحيّت مؤمنين سلام است . زيرا مؤمن بعد از طىّ برزخ‌ها امامش را ملاقات مىكند اعمّ از آنكه طىّ برزخ‌ها با اختيار و با سلوك باشد تا آنجا كه در دنيا نزد امامشان حاضر شوند ، يا طىّ برزخ به اضطرار و رسيدن به اعراف و حضور آنها نزد امامشان در آخرت باشد .
سَلامٌ
سالم و سلامت ، چون مؤمن بعد از حضور نزد امامش از جميع آفات و نقايص سالم مىشود و اضافه كردن لفظ ( تحية ) به