بين خشوع ، خضوع و تواضع در سوره بقره در ضمن قول خداى تعالى :
وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ
گذشت .
وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ
صدقه دهندگان كه از كالاهاى دنيوى و قواى بدنى و حشمت و جاه و هر چيزى كه انسان به خودش نسبت مىدهد و از انانيّت خودشان صدقه مىدهند .
وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ
از وجودى كه به آنها منسوب است روزه گرفته و امساك مىكنند ، يعنى وقتى كه حشرشان به سوى رحمان آغاز مىشود ، تقويت وجود آنها به آخر مىرسد .
وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ
بعد از حشر آنها به سوى اسم رحمان فروج خويش را حفظ مىكنند ، بدين گونه كه به كثرتها باز مىگردند و عورتها را ملاحظه مىكنند در حالى كه حين بازگشت به سوى حق تعالى داراى آن عورتها بودند امّا از آنها غفلت داشتند .
وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
روايت شده وقتى اسماء بنت عميس با همسرش جعفر بن ابى طالب از حبشه برگشت بر زنان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله داخل شد و گفت : آيا در بين ما چيزى از قرآن هست ؟ گفتند : نه .
پس خدمت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله رسيد و عرض كرد : يا رسول اللّه زنان در زيان و نوميدىاند ، حضرت فرمود : چرا و به چه علّت اين چنين هستند ؟ اسماء گفت : چون هيچ خير و خوبى را ذكر نمىكنند همانطور