يعنى از جهت ايمانشان و همسران نبىّ صلى اللّه عليه و آله مادران مؤمنين هستند از جهت ايمانشان .
اگر اشكال شود كه چون رسول صلى اللّه عليه و آله بر حسب قالبش محكوم به حكم پدر امّت مىباشد پس بايد نكاح زنان امّتش براى او جائز نباشد و همچنين بايد نكاح همسران امّتش براى او جائز باشد ، در جواب اين اشكال مىگوييم : رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بر حسب قالبش محكوم به حكم روحش مىباشد ، ولى امّت او محكوم به حكم ارواحشان نيستند ، پس امّت او بر حسب قوالبشان اولاد او نمىتوانند باشند .
و شرافت مادر مؤمنين بودن و شرافت هم بستر بودن با رسول صلى اللّه عليه و آله مانع از آن است كه همسران رسول صلى اللّه عليه و آله مادران امّت نباشند و اينكه بر حسب قالبهايشان بر آنان حرام نباشند .
و ليكن اين حكم ، يعنى جريان حكم نسبت روحانى بر قالبهاى جسمانى بين مؤمنين و مهاجرين جارى نيست كه بعضى از آنان نسبت به بعضى سزاوارتر از قرابتهاى جسمانى باشند در وصايت ، يا در امارت ، يا در ارث و غير اينها .
بلكه :
وَ أُولُوا الْأَرْحامِ
صاحبان رحمهاى جسمانى .
بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ
برخى به بعضى از خويشان و اقرباى روحانى سزاوارتر مىباشند .
فِي كِتابِ اللَّهِ
قرآن ، يا مطلق كتابهاى الهى كه از آسمان نازل شده است ، يا مقصود كتاب علوى مانند لوح محفوظ و لوح محو و اثبات است يا مقصود مفروض و واجبات خدا ، يا احكام رسالت است و اين آيه در آخر سورهى انفال گذشت .