وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ
تو پيروى از چيزى كن كه به تو وحى مىشود ، نه پيروى از چيزى كه آنان به تو مىگويند .
إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
اى امّت محمّد صلى اللّه عليه و آله ، يا اى محمّد و امّت او خداوند به عمل شما آگاه است .
لفظ ( تعملون ) به صورت غايب خوانده شده است .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
توكّل بر خدا كن ، نه بر آنچه مىگويند .
وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
و كافى است كه خداوند وكيل امور تو باشد ، پس كارهايت را بر مشورت ديگران وانگذار .
ما جَعَلَ اللَّهُ
جواب سؤال مقدّر است : و ناشى از حصرى كه از قول خدا :
لا تُطِعِ الْكافِرِينَ
. . .
وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْكَ
استفاده مىشود ، گويا كه گفته شده : منافاتى بين پيروى از وحى و مدارا كردن با كفّار و پيروى از مشورت با آنها نيست ، پس خداوند در پاسخ اين سؤال فرمود :
لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ
خداوند در جوف يك مرد دو قلب قرار نداده است كه با يك قلب خدا را دوست داشته باشد و از آن پيروى كند .
و بعضى گفتهاند : اين آيه درباره ابى معمّر حميد بن معمّر بن حبيب فهرى نازل شده و او شخصى عاقل بود و آنچه را كه مىشنيد حفظ مىكرد و مىگفت : در جوف من دو قلب است كه با هر يك از آن دو تعقّل مىكنم برتر از عقل محمّد صلى اللّه عليه و آله ، سپس در روز بدر او هم چون ديگران شكست خورد در حالى كه ، يك لنگه از نعلين او در دستش و ديگرى در پايش بود ، در اين مورد از او سؤال كردند ،