تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 399

مساهمون:

ص٣٩٩
چه امر خدا از آسمان مشيّت به آسمان ارواح نازل مىشود ، سپس به آسمان نفوس كلّى ، سپس به آسمان نفوس جزئى ، سپس به زمين‌هاى اشباح نورى ، سپس به زمين‌هاى اشباح ظلمانى ، پس از اين مرحله عروج و صعود آن از عالم طبع يا از عالم جنّ آغاز مىشود و به سوى زمين‌هاى اشباح نورى بالا مىرود ، سپس به سوى نفوس جزئى ، سپس به سوى نفوس كلّى ، سپس به سوى ارواح ، سپس به سوى مشيّت بالا مىرود .
ذلِكَ
آن خدايى كه عظيم است ، از نظرها ، اوهام و عقول دور است .
عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ
آگاه به عالم نهان و آشكار ( بود و نبود ) است .
الْعَزِيزُ
خداى غالب كه از مراد او هيچ مانعى منع نكند .
الرَّحِيمُ
خداوند مهربان است و بندگانش را بدون دعوت و دعوت‌كننده نمىگذارد اگر چه بندگان بر مخالفت و عصيان اصرار ورزند .
الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ
هر چيزى را با رحمت و علم و عنايتش بر حسب صورت آن چيز نيكو نموده و آن را مستعدّ و آماده‌ى طلب كمالاتش قرار داده است . پس آنها را بدون دعوت‌كننده نمىگذارد ، تا نشئه‌ى اخروىشان قبيح و زشت نشود .
خَلَقَهُ
لفظ
خَلَقَهُ
بدل از
كُلَّ شَيْءٍ
است بنابراين كه لام با سكون خوانده شود ، بنا بر قرائت فتحه‌ى لام صفت
شَيْءٍ
يا بدل از
أَحْسَنَ
يا مستأنف و جواب سؤال مقدّر است .