نمىرود ، زيرا :
إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا
مرجع و بازگشت آنان به سوى ما است ، ما آنان را به آنچه كه عمل كردند آگاه خواهيم ساخت ، چون ما به دقايق و نهانىهاى اعمال آگاه هستيم .
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
خداوند به نهانىهاى سينهها از قبيل قصدها و نيّتها يا حتّى استعدادهايى كه صاحبان آنها به آن شعور و احساس ندارند دانا و آگاه است ، تا چه رسد به اعمال و دقايق و نكتهها و نهانىهاى آنان .
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلى عَذابٍ غَلِيظٍ
جواب سؤال مقدّر است ، گويا گفته شده : اگر خداوند به اعمال آنها عالم است پس چرا ما آنها را متمتّع به انواع نعمتها و از انواع بلاها معاف مىبينيم ؟
پس فرمود : ما آنها را اندكى در دنيا بهرهمند مىكنيم تا آنچه را كه دادهايم از آنها بگيريم و آنچه را كه از بقيّة اللّه در آنها مانده است بگيريم تا كاملا براى آتش آماده شوند و سپس آنان را به عذابى سخت مجبور مىسازيم .
آيات 32 - 25
[ سوره لقمان ( 31 ) : آيات 25 تا 32 ]
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 25 ) لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 26 ) وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 27 ) ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلاَّ