اطاعت كرد ، كه در معصيت خالق اطاعت از هيچ مخلوقى نبايد كرد . « 1 »
وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً
در دنيا با آن دو با حسن خلق مصاحبت كن ، يعنى با آنها طورى رفتار كن كه عقلا آن را به نيكويى نام ببرند و معروف و نيكويى و حسن خلق بر حسب انواع پدر و مادر فرق مىكند .
زيرا معروف نسبت به محمّد صلى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام اين است كه با قول آنها مخالفت نكنيم چه در ظاهر ، چه در باطن و آن دو را اطاعت كنيم در هر چيزى كه تو را امر مىكنند و آن دو را دوست داشته باشيم و با آن دو بيعت نماييم و رابطه قلبى با آن دو داشته باشى ، بدين گونه كه متوجّه آن دو باشى و آنها را به ياد آورى و صورت آن دو را در هر حال تصوّر كنى و نيكويى و حسن خلق نسبت به پدر و مادر جسمانى بر كسى پوشيده و مخفى نيست .
وَ اتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ إِلَيَّ
يعنى رفتار خوب و حسن خلق تو را از طريق ولايت خارج نسازد و از توجّه تو با راه قلبت تو را برنگرداند ، چه اهتمام به شأن والدين جز براى سلامت بقا بر طريق قلب و طريق ولايت نيست ، پس اهتمام تو به والدين نبايد تو را از ولايت خارج سازد .
ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ يا بُنَيَّ إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ
ضمير
إِنَّها
به داستان ( قصّه ) يا به شرك
هامش
( 1 ) . صافى : ج 4 ، ص 144 . عيون الاخبار : ج 2 ، ص 123 ، باب 35 ، ح 1 .