وَ لَعَلَّكُمْ
شايد شما متنبّه شويد به اينكه آن نعمتها از جانب خدا است و هيچ كس بر امثال آن نعمتها قدرت ندارد .
تَشْكُرُونَ
پس شما نعمتهاى خدا را شكرگزار باشيد .
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلى قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ
قبل از تو رسولانى را به سوى قومشان فرستاديم و بيّنات و دليلهاى روشنى با خود آورده بودند ، چنانچه تو را به سوى قومت فرستاديم و دليلهاى روشنى را خود آوردى ، پس همچنانكه آن اقوام پيشين رسولان خود را تكذيب كردند ، قوم تو نيز تو را تكذيب نمود .
فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا
و ما از اقوام رسولان پيشين كه مرتكب جرم شدند انتقام گرفتيم ، پس قوم تو هم بايد از تكذيب تو و انتقام ما بترسند ، تو و مؤمنين بر آزار آنها صبر كنيد ، كه ما شما را يارى خواهيم كرد و از مجرمين انتقام خواهيم گرفت .
وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
و يارى رساندن بر مؤمنين بر ما حقّ و حتمى است و كسى كه يارى او و پيروز گردانيدن او بر دشمنانش حقّ و حتمى باشد نبايد از دشمنى كسى اندوهناك باشد .
و اين آيه دلدارى كاملى براى مؤمنين و تقويت قلوب آنها و بزرگداشت شأن آنهاست ، از آن جهت كه خداى تعالى آنها را بر خود صاحب حقّ قرار داده است .