إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ
سياق عبارت مقتضى بود كه بگويد : ( و يجزى الذين كفروا ) ولى به اين عبارت عدول كرد تا اشاره به اين باشد كه جزاى كافران را غايتهاى ذاتى نيست ، بلكه آن از تبعات و لوازم اعمال و كفر آنهاست و مكرّر اين مطلب گذشته است كه امثال اين عبارت در معناى مبغوض بودن آنان استعمال مىشود اگر چه مفهوم جمله اعمّ است .
وَ مِنْ آياتِهِ
اين جمله عطف بر جمله
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ
است ، چه معطوف عليه در معناى اين است : ( من آياته أن خلقكم ثم رزقكم ثم أماتكم ) . . . تا آخر
أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ
از آيات خدا اين است كه باد را جهت حمل ابرها و حركت دادن آنها هرجا كه بخواهد مىفرستد ، سپس با راندن باران و توسعه روزى بر شما از جمله آيات خدا است كه دلالت بر مبدأ دانا و حكيم و مريد و رئوف و مهربان مىكند .
وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ
اين جمله عطف بر
مُبَشِّراتٍ
است كه آن در معناى ( ليبشركم به ) مىباشد .
وَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ
و تا كشتى را بادها به امر خدا به حركت در آورند ، چه اگر بادها نباشند كشتى بر روى آب حركت نمىكند ، خواه آن بادها به امر خدا باشد ، يا ساختگى به دست مردم ، مانند كشتىهايى كه با بخارهاى مصنوعى حركت مىكنند .
وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ
تا از فضل خدا روزى طلب كنيد ، اين طلب روزى با جريان كشتى در دريا حاصل مىشود ، يا با مطلق چيزهايى كه از باران و باد پديد مىآيد .