تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 279

مساهمون:

ص٢٧٩
لِلْكافِرِينَ ( 68 ) وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ ( 69 )

ترجمه

اى بندگان من كه ايمان آورده‌ايد ، بدانيد كه زمين من گسترده است ، پس فقط مرا بپرستيد . هر جاندارى چشنده‌ى [ طعم ] مرگ است ، سپس به سوى ما باز گردانده مىشويد . و كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند ، در غرفه‌هايى از بهشت كه جويباران از فرودست آنان جارى است ، جايشان مىدهيم [ و ] در آنجا جاويدانند ، چه نيكوست پاداش اهل عمل . همانان كه شكيبايى ورزيده و بر پروردگارشان توكّل مىكنند . و چه بسيار جنبنده كه عهده‌دار روزى خود نيست ، بلكه خداوند روزىبخش او و شماست و او شنواى داناست . و اگر از ايشان بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است و خورشيد و ماه را رام كرده است ، گويند : خداوند ، پس چگونه بيراهه مىروند ؟ خداوند روزى را براى هر كس از بندگانش كه بخواهد گشاده يا تنگ مىدارد ، بىگمان خداوند به هر چيزى داناست . و اگر از ايشان بپرسى چه كسى از آسمان آبى فروفرستاد و بدان زمين را پس از پژمردنش زنده [ و بارور ] كرد ، ؟ خواهند گفت : خداوند ، بگو : سپاس خداوند را ، ولى بيشترينه‌شان تعقّل نمىكنند . و اين زندگانى دنيا جز سرگرمى و بازيچه نيست ، اگر مىدانستند بىگمان سراى آخرت كانون زندگى است . و چون سوار بر كشتى شوند خداوند را در حالى كه دين خود براى او پاك و پيراسته مىدارند بخوانند ولى آنگاه كه آنان را رهانيد و به خشكى رسانيد آن وقت است كه ايشان شرك مىورزند . تا سر انجام درباره‌ى آنچه به ايشان بخشيده‌ايم ناسپاسى كنند و [ از ظواهر زندگى ] بهره برند ، زودا كه [ حقيقت را ] بدانند . آيا ندانسته‌اند كه ما حرمى امن [ از كعبه ] قرار
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 279 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى