وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ
آنان قدرت بر ديدن داشتند ، يا صاحبان بصر و چشم بودند ، يا صاحبان فطانت ، زيركى و بصيرت بودند ( كه راه را تشخيص دهند ولى نه خواستند ) .
وَ قارُونَ وَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ
به يادشان بياور از قارون و فرعون و هامان .
تقدير آيه : ( ذكر ) يا ( اذكر ) يا ( ارسلنا إلى قارون و فرعون و هامان ) بوده است .
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ما كانُوا سابِقِينَ
كه موسى عليه السّلام با معجزات روشن به هدايت آنان آمد ولى باز در زمين ظلم و طغيان كردند و يكسر هلاك شدند و نتوانستند بر قهر حقّ سبقت بگيرند يا خدا را عاجز كنند .
فَكُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ
پس هر يك را به گناهش فروگرفتيم .
فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِباً
و بر بعضى از آنان ( حاصب ) فرستاديم .
و ( حاصب ) باد تندى است كه خاك را جامد مىكند ، ممكن است مقصود از حاصب كسى باشد كه از آسمان سنگ مىريزد و سنگ باران مىكند .
اگر مقصود باد باشد كه مراد بايد قوم هود عليه السّلام باشد چون خداى تعالى آنان را با تندباد به هلاكت رسانيد ، ولى بنا بر معناى دوّم بايد قوم لوط عليه السّلام مقصود باشد .
وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ
و بعضىها را صيحه و فرياد برگرفت مانند اهل مدين و قوم صالح عليه السّلام .