تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
سه درهم جريمه مىكردند و داراى يك قاضى بودند كه چنين حكمى صادر مىكرد .
وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ
و در انجمنهايتان مرتكب زشتكارى مىشويد . از امام رضا عليه السّلام آمده است : آنان در مجالس خود باد رها مىكردند بدون آن كه شرم و حيا داشته باشند « 1 » . بعضى گفته‌اند : مقصود از منكر همه‌ى كارهاى قبيح و زشت است ، كه مجالس آنان مشتمل بر انواع قبايح و زشتىها بود ، از قبيل ناسزا گفتن ، سيلى زدن ، قمار ، زدن مخراق و انداختن سنگ بر كسى كه از پيش آنان عبور كند و زدن مزمار ، كشف عورت و لواط . و بعضى گفته‌اند : آنان در مجالس خود با مردان لواط مىكردند .
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
قوم لوط عليه السّلام جوابى ندادند جز آن كه از باب استهزا گفتند : اگر راست مىگويى عذاب خدا را بر ما بياور .
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى
لوط عليه السّلام گفت : پروردگارا مرا بر تبهكاران يارى ده . تا اين كه فرشتگان ما به ابراهيم عليه السّلام بشارت فرزند بعد از نااميدى از آن ، دادند .
قالُوا
پس از تفصيل گفتگو كه بين آنان و رسولان ما واقع
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ج 8 - 7 ص 280