لعن مىكند يا مقصود اين است كه بعضى از عبادتكنندگان و معبودين بعضى ديگر را تكفير مىكند .
زيرا كه عبادتكنندگان بتها چون عبادتشان به خاطر مودّت بين آنان در حيات دنيا بوده است ، در عبادتشان هيچ جهت الهى نبوده است ، بلكه پرستش بتها جهت الهى را نيز تحت الشّعاع قرار داده و روز قيامت روشن مىشود كه دوستى همديگر و عبادتشان مانع از فوائد اخروى بوده است و همان آنان را به عذاب دردناك كشانده است . . .
لذا هر كدام مورد بغض ديگرى قرار گرفته و ديگرى را لعن مىكند ، معبودها عبادت مردم را انكار كرده و به هواها و جنّ نسبت داده و آنان را لعنت مىكنند ، چه همهى لعنتكنندهها آنان را لعنت مىكند .
وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ
و جايگاه شما آتش ( دوزخ ) است و ياورى نداريد .
در اينجا اكتفا كردن به لفظ ( ناصر ) براى آن است كه در آتش جز نصرت و يارى چيزى نيست ، البتّه اگر مورد نصرت و يارى قرار گيرند و امّا ولايت بعد از خروج از آتش است .
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ
لوط عليه السّلام به ابراهيم عليه السّلام ايمان آورد و گفت : من با ابراهيم عليه السّلام از وطن خويش به شام مهاجرت مىكنم ، به سبب ايمانم به دست ابراهيم عليه السّلام از موطن نفسم مهاجرت مىكنم .
إِلى
رَبِّي
هجرتى به سوى پروردگارم در ولايت ، كه آن مقام قلب و عقل است .