فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ
پس خداوند او را از آتش نجات داد كه تفصيل آن گذشت .
إِنَّ فِي ذلِكَ
در اين نجات دادن .
لَآياتٍ
آيات و نشانههايى است كه دلالت بر مبدأ عليم و حكيم و قادر و محيط مىكند .
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
براى قومى كه ايمان بياورند با يكى از دو بيعت عامّ يا خاصّ ، يا براى قومى كه به خدا و ملايكه و كتابها و رسولان او و روز قيامت اذعان دارند .
وَ قالَ
ابراهيم عليه السّلام يا خدا گفت :
إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
لفظ
مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ
با نصب و اضافه ، با رفع و اضافه ، با نصب و تنوين و با نصب بينكم خوانده شده است .
يعنى بتها را به خدايى گرفتن ناشى از اعتقاد دينى و طلب شفيع اخروى و خوف عقاب الهى نيست ، بلكه محض مودّت دنيوى است و بدان جهت است كه دوستان و اقران و رؤساى شما ، شما را دوست داشته باشند ، مانند اكثر كسانى كه در دين اسلام به زهد گراييدهاند ، كه آنان تلخى و رنج زهد را به خود مىدهند ، و خستگى منع نفس از لذّتها را تحمّل مىكنند و غرض آنان تنها خودنمايى شهرت و گفتار مردم است .
ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ
سپس در روز قيامت بعضى از عبادتكنندگان بعضى ديگر را تكفير مىكند .
وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً
و برخى از شما برخى ديگر را