تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
برداشت و درخواست دلو از آنان كرد . دلوى به او دادند كه كمتر از ده نفر نمىتوانستند با آن آب بكشند و گفتند : اگر مىتوانى آب بكش ، موسى عليه السّلام به تنهايى آب كشيد و با يك دلو آنها را سيراب كرد ، در حالى كه سه روز بود چيزى نخورده بود .
ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ فَقالَ
سپس به سايه‌اى روى آورد در حالى كه گرسنه بود گفت :
رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ
پروردگارا برايم هر خيرى كه فرستى بدان نيازمندم ، كه مقصود از خير گرسنگى است كه باعث مىشود انسان غذا طلب كند و بقاى زندگى انسان با غذاست و اگر گرسنگى نباشد غذا طلب نمىكند ، در نتيجه نمىتواند زندگى و عبادت كند ، مريض مىشود و محتاج به معالجه مىگردد . [ فقير ] محتاج به غذا . بعضى گفته‌اند : پيامبر خدا از خدا درخواست نيمه نانى كرد كه با آن بتواند بايستند . و از على عليه السّلام آمده است : او از خدا جز نانى كه بخورد درخواست نكرد ، چون او از گياهان زمين مىخورد و سبزى گياهان از زير شكمش پيدا بود و ديده مىشد ، چون شكمش لاغر و بىگوشت شده بود « 1 » . پس خداوند دعاى او را مستجاب كرد ، چه بعد از آن كه
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ج 8 - 7 ص 248 .