ظاهر مىشود .
و چون فطرت انسانيّت تضرّع و پناه بردن به خدا و سؤال و درخواست از اوست با فطرتش تضرّع مىكند و به خدا پناه مىبرد و از او درخواست مىكند .
و اين همان اضطرار تكوينى فطرى است و چون هر دو اضطرار مظهر انسانيّت انسان است و لطيفهى سيّارهى انسانى لطيفهى الهى است زبان انسانيّت زبان خدا و درخواست و سؤال او سؤال خدا مىشود ( سؤال و درخواست خدا از خودش ) ردّ نمىشود بلكه اجابت مىشود .
و مولوى قدّس سرّه به همين اضطرار و اين كه زبان دعاكننده هنگام اضطرار زبان خداست اشاره نموده است آنجا كه گفته :
هم دعا از من روان كردى چو آب * هم ثباتش بخش و گردان مستجاب
هم تو بودى اوّل آرنده دعا * هم تو باش آخر اجابت را رجا
چون خدا از خود سؤال و كدّ كند * پس سؤال خويش را كى ردّ كند
هم دعا از تو اجابت هم ز تو * ايمنى از تو مهابت هم ز تو
اين مضطرّ اگر اضطرارش تكليفى باشد حتما بر قواى سهگانه غالب مىشود و در عالم صغير مالك آنها مىگردد ، اگر در عالم صغير مالك شد ، مالكيّت او منتهى به مالكيّت در عالم كبير مىشود .