يعنى از پيامبران كه شأن آنان انذار ( و هشدار دادن ) است نه فقط از بشارت دهندگان ، پس به راستى كه بشارت منفكّ از انذار است و شأن ولايت جدا از شأن رسالت است .
قبل از اينكه تمام مغيّا « 1 » يا كلامى را بياورد كه آن مفهوم در آن نباشد مطلب را با غايت آورد تا اشعار داشته باشد بر اينكه انذار جز اين نيست كه با خود قرآن است يا ولايت ، به زبان عربى بودن آن ( نيز ) تقدير است بر اين سخنش .
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ
به زبان عربى شيوا .
كه متعلّق است بر « نزل » و امّا هرگاه متعلّق بوده باشد بر « كونه من المنذرين » از اجزاى غايت شمرده مىشود نه مغيّا .
مراد از « بلسان عربى » لغت عرب است به طور مجازى براى اينكه استعمال لسان در گفتار زياد است .
و مراد از « مبين » فصيح بودن ظاهر كلمات و حروف است ، يا ظاهر معانى و آشكار بودن مقاصد .
يا روشنگر بودن بر مقاصد ، يا روشنگر بودن بر زبانها ، پس به راستى كه او همانطور كه در خبر نيز هست تبيين مىنمايد زبانها را و ساير زبانها نمىتواند مبيّن آن باشد و اين به دليل وسعت
هامش
( 1 ) . المغى : مصدر : گفتن چيزى دربارهى كسى كه آن چيز در او نيست خواه شوخى باشد خواه جدّى : ( فرهنگ لاروس )