داده بود به عنوان اعتراض بر عدم تنبّه به تنبيهكننده گفت :
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
( موسى ) گفت : اگر تعقّل كنيد ( او ) پروردگار مشرق و مغرب است و آنچه در ميان آنهاست .
تصريح فرمود بر سفاهت و نادانى آنان بعد از آنكه فرعون بر جنون ( ديوانگى ) او تصريح كرد و مقصودش اين بود كه خداوند چنان است كه از او پرسيده نشود نسبت به ماهيّت چرا كه او را حدّى وجود ندارد و با اين وصف توانى بر ادراكش نيست بنابراين ممكن نيست تعريف او مگر بر مبناى آنچه كه از او محسوس است و پافشارى شما در پاسخ گويى بر مبناى ماهيّت گواهى مىدهد از عدم تعقّلتان بر اساس آنچه كه لايق شأن خداوند نيست .
فرعون پس از اينكه اصرار موسى عليه السّلام را بر پاسخى كه داده بود دريافت كه مطابق با پرسشش نبود و برنگشتنش را از رأى ارائه شده با كنايه و تصريح فهميد .
قالَ
فرعون به عنوان تهديد موسى عليه السّلام گفت :
لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ
اگر خدايى جز من برگزينى ، تو را از زندانيان خواهم ساخت .
گفته شده كه فرعون موسى عليه السّلام را به بدترين كيفرى كه براى