ترجمه :
( 22 / 38 - 25 )
كسانى كه كفر ورزيدهاند و [ مردم را ] از راه خدا و مسجد الحرام - كه آن را براى مردم اعمّ از مقيم و مسافر بيابانى نهادهايم - بازداشتهاند [ آنان را به عذابى دردناك دچار مىكنيم ] ،
هر كس در آن از سر ستمگرى آهنگ كژروى كند ، به او عذابى دردناك مىچشانيم . و چنين بود كه براى ابراهيم جايگاه خانهى كعبه را معيّن كرديم [ و گفتيم ] كه براى من هيچگونه شريك مياور و خانهام را براى غريبان و مقيمان و نمازگزاران پاكيزه بدار .
و در ميان مردم براى حجّ ندا ده كه پياده و سوار بر هر شتر لاغرى - كه از هر راه دورى مىآيند - رو به سوى تو آورند .
تا در منافعى كه براى آنان هست حضور داشته باشند ، نام خداوند را در روزهاى معيّن بر چارپايان زبان بستهاى كه روزيشان دادهايم ، ببرند [ و قربانى كنند ] ، آنگاه از آن بخورند و به درماندهى بينوا هم بخورانند .
آنگاه بايد آلايشهايشان را بزدايند و نذرهايشان را وفا كنند و پيرامون بيت العتيق را طواف كنند .
چنين است و هر كس شعاير الهى را بزرگ بشمارد ، آن برايش در نزد پروردگارشان بهتر است ؛ حلال است ، پس از پليدى بتها پرهيز كنيد و نيز از شهادت دروغ پرهيز كنيد .
در حالى كه براى خداوند پاكدين هستيد و به او شرك نمىورزيد ، هر كس به خداوند شرك ورزد ، گويى از آسمان در افتاده و پرندگان او را در ربوده ، يا باد او را به جايى دور دست در انداخته است .
چنين است و هر كس شعاير الهى را بزرگ شمارد ، [ بداند كه ] آن از پروا و پرهيز دلهاست .
در آنها تا زمانى معيّن براى شما سودهايى هست ، آنگاه بازگشتگاه آن بيت العتيق است .
و براى هر امّتى قربانىاى معيّن داشتهايم تا نام خدا را ، [ به هنگام ذبح ]