زيانبخش ) ظاهر شد به كسى كه ضررش نزديكتر از نفعش است مىگويد ( يا مىداند ) كه ، چه بد مولايى است ! و در صورتى كه فعل به معناى « يزعم » و « يعلم » معلق به دو مفعولى مىباشد كه به توسّط لام معلّق گرديده است .
يا « يدعوا » تأكيد « يدعوا » سابق است ، لام مقدمه و آمادهكننده است مثل سابق ، جز اينكه در اين صورت جمله ديگر تعلّقى به « يدعوا » ندارد .
وَ لَبِئْسَ الْعَشِيرُ
چه بد معاشر و همراه و دمسازى اختيار كرده است .
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
به راستى كه خداوند كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند در بهشتهايى داخل مىكند كه در زير آنها نهرهايى جارى است .
آنچه كه موافقتر به مقابله است اين است كه بگويد : ( و من الناس من يؤمن بالله و يعمل الصالحات ) لكن خداى تعالى به اين عبارت عدول نمود ، تا اين معنا و پاداش مؤمنين را با يك عبارت برساند ، ديگر اينكه براى بزرگداشت مؤمنين ابتدا به پاداش آنان كرد و آن را قرين و مقابل غير مؤمنين از اصناف گذشته قرار نداد ، گويا كه مؤمنين شريفتر از آن هستند كه در مقابل