تفسير
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
وقتى حال محمّد صلّى اللّه عليه و آله را در رسالتش و حال كفّار را در انكار رسالت ذكر نمود ، رسولان پيشين و انكار منكرين و نابود ساختن آنان را نيز ذكر كرد تا دلدارى و تقويت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين و تهديد منكرين باشد .
وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً * فَقُلْنَا اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَدَمَّرْناهُمْ تَدْمِيراً
چون مقصود از ذكر رسالت موسى عليه السّلام و هارون دلدارى رسول صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين و تهديد منكرين و معاندين است لذا اكتفا به ذكر ارسال آن دو و انكار قوم آن دو و نابود ساختن آنان نمود و تفصيل كيفيّت ارسال آن دو و نابود كردن قوم آنان را ذكر نكرد ، و حقّ عبارت اين بود كه گويد :
« ثمّ دمّرناهم » ولى به جاى « ثمّ » لفظ « فاء » آورد تا موهم اين باشد كه تدمير و نابود ساختن بدون تأخير و مهلت به دنبال رسالت واقع شده تا در دلدارى و تهديد رساتر باشد ، و تقدير آيه چنين است : پس آن دو رفتند و رسالتشان را تبليغ نمودند ، و مدّت زيادى با قومشان مدارا كردند ، و قوم در انكار مبالغه نمودند تا در انكارشان منتهى به ابطال فطرتشان گشت ، پس ما آنان را واژگونه نموده و نابود ساختيم .