و حيوان و انسان ، يا آنچه كه مشتمل بر افراد هر يك از اين افراد باشد كه مشتمل بر كثرتها و متّحد با وحدتهاى طبيعى باشد ، مانند انواع نبات و حيوان و نوع انسان ، يا آن اسم جمع است ، چه شرط جمع بستن با واو و نون اين است كه مفرد آن علم مذكّر عاقل يا وصف او باشد .
و نيز چنان كه برخى گفتهاند « عالمين » مختصّ به صاحبان عقل و خرد است در حالى كه « عالم » اعم از ذوى العقول است .
به هر تقدير مقصود از عالمين مكلّفها از انسان و جنّ است ، كه انذار رسول صلّى اللّه عليه و آله مخصوص به آنان است .
نَذِيراً
و براى اشعار به اين كه انذار مخصوص به شأن رسالت است ، كه تنزيل كتاب مشعر به اين مطلب است ، چون كتاب جز براى رسول نمىشود اكتفا به لفظ « نذير » كرد و تبشير را كه از شئون ولايت است ذكر ننمود .
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
در گذشته اين مطلب بارها گفته شد كه لام در چنين موارد بر مبدأ و غايت و مالك داخل مىشود ، چون مقصود ذمّ كسى است كه جز خدا براى خود إله اتّخاذ كرده و ذم كسى كه رسول و كتابش را انكار كرده لذا خداى تعالى اوّلا خود را به كثرت خيرات وصف نموده ، سپس خود را به انزال قرآن بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله وصف كرده تا بهمنزله و مانند برهان