مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ
پيش از نماز صبح ، يعنى در اوقاتى كه انسان غالبا از لباسى كه ستر عورت مىكند عارى است و لباس زيبايى و لباس رويين بدن را ندارد و دخول بندگان و غيربالغهاى مميّز در آن اوقات موجب ديدن عورتها و جاهاى زشت بدن است و اين موجب از بين رفتن هيبت شخصى از انظار است .
وَ حِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَ مِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشاءِ
و هنگامى كه لباسهايتان را بيرون مىآوريد ، بعد از ظهر و بعد از نماز عشا ، وسط و ميان شب ، چون آن موقع از شب وقت طواف و دخول نيست .
يا امر به اذن و اجازه در دو طرف روز همهى شب را مىگيرد و موجب استغراق شب ، يا براى اين است كه وجوب اذن در دو طرف موجب وجوب اذن در وسط است به طريق اولى .
ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ
اين سه موقع زمان شرم است ( و نمايان شدن شرمگاه ) عورت عبارت از خلل در حدّ و مرز و غير آن است ، هر چيزى كه كمينگاه و پناه شر و زشتى و پوشش باشد عورت است و همچنين ساعتى كه زنها از ظهور عورت در آن ساعت بلند مىشوند ، كه مقصود از عورت در اينجا همين است .
لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَ لا عَلَيْهِمْ جُناحٌ بَعْدَهُنَّ
بعد از اوقات و ساعتهاى مذكور ديگر باكى بر شما و بر آنان در ترك