و از سوى ديگر
« عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
مجمل بود و خداوند خواست اعمال صالح را تفصيل دهد .
لذا جملهى
« أَقِيمُوا الصَّلاةَ »
را بر آن عطف كرد ، يا در تقدير لفظ امر است ، يعنى « آمنوا » استفاده مىشود به خلاف
« أَقِيمُوا الصَّلاةَ »
كه از قول خدا
« عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
استفاده نمىشود .
پس گويا كه چنين گفته باشد : « فآمنوا و أقيموا الصّلاة »
وَ آتُوا الزَّكاةَ
و زكات بپردازيد در اوّل سوره بيان و تفصيل به پا داشتند نماز و دادن زكات گذشت .
وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
در ساير چيزهايى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به شما امر مىكند او را اطاعت كنيد ، يا او را در به پا داشتن و دادن زكات اطاعت كنيد .
يعنى داعى و انگيزهى نماز و زكاتتان را محض امر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قرار دهيد ، نه غير آن از ريا و شهرت و طبق عادت و همانند گشتن با امثالتان يا حفظ مال يا تحصيل مال ، يا حفظ عيال و ناموس و جاه و مقام و غير اينها از چيزهايى كه صاحبان نفوس آنان را غايات افعال و عباداتشان قرار مىدهند ، باشد كه مورد رحمت واقع شويد .
لا تَحْسَبَنَّ
لفظ « يحسبنّ » به صورت غيبت و « تحسبنّ » به صورت خطاب خوانده شده ، و ممكن است خطاب