نبوّت تكلّم نمايند اگر چه ملايكهاى بر آنان نازل نشود « 1 » .
از امام صادق عليه السّلام از پدرش دربارهى اين آيه آمده است :
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
فرمود : خداى تعالى به نور خودش ابتدا كرد كه آن مانند هدايت است در قلب مؤمن .
« كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ »
مشكات جوف مؤمن ، و قنديل قلب مؤمن است ، و مصباح نورى است كه خداوند در قلب مؤمن قرار داده ، دربارهى
« يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ »
فرمود : شجره مؤمن است .
« زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ »
كه بر قلّهى وسط كوه قرار گرفته ، نه شرق دارد و نه غرب ، وقتى آفتاب طلوع مىكند بر همان جا طلوع مىكند ، و هنگام غروب در همانجا غروب مىكند و نورى كه خداوند در قلب مؤمن قرار داده نزديك است فروزان و روشن شود اگر چه سخن نگويد .
« نور على نور » يعنى واجب روى واجب ، و مستحبّ روى مستحبّ
« يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ »
فرمود : يعنى هر كس را كه خداوند بخواهد به واجبات و مستحباتش هدايت مىكند .
« وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ »
فرمود : پس اين مثلى است كه خداوند براى مؤمن زده است .
فرمود : پس مؤمن در پنج نور قرار مىگيرد : مدخل او نور ،
هامش
( 1 ) نور الثّقلين ج 3 ص 603 ح 178