ملايكهاش بر آن آمين گويند :
1 - كسى است كه خودش را در حصر و مضيقه بياندازد و تزويج نكند و كنيز نخرد براى اين كه داراى فرزند نشود .
2 - مردى است كه تشبّه به زنان پيدا مىكند و خود را شبيه زنان مىسازد در حالى كه خداوند او را مذكّر آفريده است .
3 - زنى است كه خود را شبيه مردان مىسازد در حالى كه خداوند او را مؤنّث آفريده است .
4 - كسى است كه مردم را گمراه كند و فريب دهد ، به فقير و مسكين گويد : بيا تا تو را چيزى دهم ، وقتى فقير مىآيد مىگويد چيزى با خود ندارم ، و به شخص نابينا مىگويد : از حيوان بر حذر باش در حالى كه جلو او چيزى نيست ، و كسى از او آدرس مىپرسد و او عوضى جواب مىدهد و او را گمراه مىكند « 1 » .
وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ
و كسانى از غلامان و كنيزان شما كه قصد بار خريد خويش دارند زيرا لفظ « الكتاب » مصدر « كاتبه » از كتابت است كه بين مولى و عبد يا كنيز يا كتاب و نوشتهاى مىگذارند كه مشتمل بر مقدار مال الكتابه و مدّت و شروط كتابت مىشود ، يا اسم است به معناى كاغذى كه در آن نوشته مىشود يا به معناى اندازه ، يا به معناى فرض و واجب
هامش
( 1 ) مجمع البيان 8 - 7 ص 140 - 139