نه مشرك و مثاب است ، نه معاقب ، ولى كسى كه خدا يا امامى را فرا مىخواند كه برهان بر صدق او ندارد .
فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ
حساب او نزد پروردگارش است ، اين جمله كنايه از شدّت عقاب و بدى حساب است .
إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ
جواب سؤال از علّت است ، گويا كه گفته است : چنين شخصى كافر است ، كافران رستگار نمىشوند .
وَ قُلْ
خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا عامّ است و عطف بر مقدّر ، گويا كه گفته است : به ياد آور ، يا يادآورى كن ، متوسّل به ما باش ، از ما در خواست كن ، بگو :
رَبِّ اغْفِرْ
پروردگارا بدىهاى ما را كه لازمهى مشغول شدن به كثرتهاى وجود ما و كثرتهاى خارج از وجود ما است ببخشاى ، از قبيل پيروى كردن از هواهاى خود و نظر كردن در كارها به غير تو .
وَ ارْحَمْ
و پس از آمرزش بر ما ببخشا و رحمت كن
وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
در حالى كه تو بهترين مهربانانى .
اين عبارت جمله حاليّه است ، ذكر خداى تعالى است بدين گونه كه او را به كمال مسئول خودش متّصف مىسازد ، تا از خدا طلب رحمت و مهربانى كند .