قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ
بگو : تدبير هر چيزى و تصرّف و تسلّط بر آن به دست چه كسى است ؟
كه ملكوت عبارت از باطن اشياست كه خداوند بر آنها مسلّط و هرطور كه بخواهد در آنها تصرّف مىكند .
وَ هُوَ يُجِيرُ
در حالى كه او پناه مىدهد و فريادرس است .
وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
غضبشدهى خدا را هيچ كس نمىتواند پناه داده و به دادش برسد ، البته اگر شما بفهميد و بدانيد !
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ
به زودى مىگويند ، بلى اينها از خداست لفظ « للّه » بدون لام به صورت « اللّه » خوانده شد .
قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ
بگو : پس چگونه حق با اينكه واضح است براى شما به صورت باطل جلوه مىكند ؟ ! يا چگونه از صحّت اعاده كور مىشويد با اين كه دليلهاى آن ظاهر است ؟
يا چگونه فريب مىخوريد ؟
بَلْ
بلكه انكار و گفتارشان ناشى از خفا و روشن نبودن دليل نيست ، همچنان كه ناشى از واضح بودن دليل انكار نيست ، لكن
أَتَيْناهُمْ بِالْحَقِّ
ما حقّ را به آنان داديم كه عبارت از ولايت در مظهر رسول صلّى اللّه عليه و آله است ، كه در وجودش جز حقّ ، بعث و حشر نيست و اقرار به رسول جز آثار حقّ چيز ديگرى نمىباشد .