تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 225

مساهمون:

ص٢٢٥
وَ الشَّهادَةِ فَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 92 )

ترجمه :

( 23 / 92 - 78 ) و او كسى است كه براى شما گوش [ ها ] و چشمها و قلبها آفريد ، چه اندك‌مايه سپاس مىگزاريد . و او كسى است كه شما را در زمين پديد آورد و نزد او محشور مىشويد . و او كسى است كه زنده مىدارد و مىميراند و در پى يكديگر آمدن شب و روز از اوست ، آيا تعقّل نمىكنيد ؟ بلكه همانند آنچه پيشينيان گفتند ، ( مىگوييد ) . گويند : آيا چون مرديم ، خاك و استخوانهاى [ پوسيده ] شديم ، آيا ما از نو برانگيخته مىشويم ؟ به راستى كه به ما و پدرانمان پيشتر چنين وعده‌اى داده‌اند ؛ اين جز افسانه‌هاى پيشينيان نيست . بگو اگر مىدانيد ، زمين و هر كس كه در آن است ، از آن كيست ؟ زودا كه مىگويند از آن خداست ؛ بگو پس آيا پند نمىگيريد ؟ بگو پروردگارت آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش عظيم كيست ؟ زودا كه مىگويند [ اين‌ها ] از آن خداست ؛ بگو پس آيا پروا نمىكنيد ؟ بگو اگر مىدانيد ملكوت همه چيز به دست كيست ؟ كيست كه خود امان مىدهد و در برابر او نتوان به كسى امان داد ؟ ! زودا كه مىگويند [ اين‌ها ] از آن خداست ، بگو پس چگونه فريب داده مىشويد ؟ بلكه حق را بر ايشان آورده‌ايم ، آنان دروغگو هستند . خداوند فرزندى بر فرزندى برنگزيده است ، خدايى در جنب او نيست ، چرا كه [ در آن صورت ] هر خدايى آفريده‌ى خود را مىبرد ، بعضى از آنان بر بعضى ديگر غلبه مىجست ، منزّه است خداوند از آنچه مىگويند . داناى پنهان و پيدا ، فراتر است از آنچه شرك مىورزند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 225 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى