ديگرى ندارند .
هُمْ لَها عامِلُونَ
كارهايى انجام مىدهند كه عبادت هواى نفس است ، خواه به صورت عبادات باشد يا به صورت معاصى .
حَتَّى إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذابِ
تا وقتى كه نازپروردهها و آنان را كه در رفاه و نعمت زندگى مىكنند به عذاب اعمالشان بگيريم ، اين جمله غايت عمل آنان يا غايت غفلت قلوبشان است ، خصوص مالداران را ذكر كرد ، چون آنان منشأ كفر خود و ديگران شدند ، نيز براى اين كه مالداران با مؤاخذهى ديگران متنبّه نشده و تضرّع نمىكنند ، مقصود از عذاب ، عذاب مرگ و آخرت يا عذاب دنيا است .
اين آيه به كشته شدن مالداران قريش در روز بدر و به گرفتار شدن به قحطى تفسير شده است .
هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر آنان نفرين كرد و فرمود : خدايا بر قبيلهى « مضر » سخت بگير ، بر آنان رحم نكن و سالهايى پيش بياور مانند سالهاى يوسف ( يعنى سالهاى قحطى كه يوسف عليه السّلام پيشبينى كرده بود ) ، خداوند آنان را به قحطى مبتلا كرد ، تا جايى
هامش
. لفظ « مضر » مانند « زفر » پدر قبيلهاى است ، لقب « مضر الحمراء » به او دادهاند ، چون از پدرش طلا به ارث برده ، يا براى اين كه آنان در جنگ علم سرخ بلند مىكردند .