الصُّدُورِ ( 46 ) وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ( 47 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ( 48 )
ترجمه :
( 22 / 48 - 39 )
به كسانى [ از مؤمنان ] كه [ مشركان ] با آنان كارزار كردهاند ، رخصت جهاد داده شده است ، چرا كه ستم ديدهايد ، خداوند بر يارى دادن آنان تواناست .
همان كسانى كه از خانه و كاشانهشان به ناحقّ رانده شدهاند ، جز اين نبوده كه گفتهاند خداوند پروردگار ماست ؛ اگر خداوند بعضى از مردم را به دست بعضى ديگر دفع نمىكرد ، هم صومعههاى راهبان و هم معابد [ مسيحيان ] و هم عبادتگاه [ ى يهوديان ] و هم مساجد [ مسلمانان ] كه نام خداوند در آنها بسيار ياد مىشود ، ويران مىگرديد و خداوند پيروزمند است .
كسانى كه چون در اين سرزمين تواناييشان دهيم ، نماز را بر پا مىدارند و زكات را مىپردازند ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و سر انجام كارها با خداوندست .
و اگر تو را دروغگو انگاشتند [ بدان كه ] پيش از آنان قوم نوح و عاد و ثمود هم [ پيامبرانشان را ] دروغگو انگاشتند .
همچنين قوم ابراهيم و قوم لوط .
و اهل مدين ؛ و نيز موسى با تكذيب مواجه شد ، آنگاه به كافران مهلت و ميدان دادم ؛ سپس فروگرفتمشان ، پى [ بنگر كه ] عقاب من چگونه بوده است .
و چه بسيار شهرها را كه چون [ مردمش ] ستمكار بود ، نابود كرديم ، و سقفها و ديوارهايش فروريخته است ؛ و چه بسيار چاهها