تا به خدا تقرّب جويند و نزديك شوند .
مِنْكُمْ كَذلِكَ سَخَّرَها
آرى اين چنين آنها را رام و فرمانبر شما قرار داديم ( كه هم مىخوريد و هم به خدا تقرّب مىجوييد ) اين جمله را تكرار كرد تا تأكيد و مقدّمه باشد براى غايت ديگرى .
و آن اين است :
لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ
تا خدا را تكبير گوييد بر اينكه شما را به تسخير حيوانات راهنمايى كرد .
يا شما را هدايت كرد به مناسك بيت اللّه ، يا به معالم دينش ، يا به ذبح قواى بهيميّه از نفس ، يا به ولىّ امرتان .
وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ
و تو اى رسول نيكوكاران را ( به سعادت ابدى ) بشارت ده عطف بر مقدّر ، يا عطف به اعتبار معناست ، گويا كه گفته شده : پس تكبير خدا يكى ، و نيكوكاران در اعمالشان را بشارت بده ، يا عملكنندگان را بشارت بده به اينكه گويا آنان خدا را مىبينند ، يا آنان كه به خلق خدا احسان مىكنند ، يا آنانى كه خوى و عادتشان احسان است ، يا مؤمنين به ايمان خاصّ را كه با بيعت و لوى حاصل مىشود بشارت بده ، زيرا كه اصل احسان عبارت از ولايت است كه همان بيعت خاصّ ولوى مىباشد كه از آن به ايمان تعبير مىشود .