وَ الصَّابِرِينَ عَلى ما أَصابَهُمْ
كسانى كه بر رويدادهاى سخت شكيبايى مىورزند ناظر به معناى وسعت است ، چه وسيع بودن قلب موجب تحمّل كردن بلاهاست بدون بىقرارى و بىتابى .
وَ الْمُقِيمِي الصَّلاةِ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
چون صبر عبارت از باقى ماندن بر حال اوّل بدون حادث شدن و تجدّد چيزى است و به پا داشتن نماز عبارت از دوام توجّه به حقّ اوّل تعالى است مناسب صبر و نماز اين بود كه با اسم فاعل مطلب ادا شود .
و چون مطلوب از انفاق تجدّد آن بر سبيل استمرارست آن را به صورت مضارع آورد تا دلالت بر تجدّد استمرارى بكند .
وَ الْبُدْنَ
لفظ « بدن » با ضمّه و سكون ، و « بدن » با حركت ، و « بدن » مانند « كتب » جمع « بدنة » مانند خشية و آن به معناى شترهاى چاقى است كه آنها را براى قربانى به مكّه رهسپار مىكنند يا شتر و گاوست به معناى اعم .
جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ
آنها ( شتران فربه ) را از شعاير حجّ مقرّر داشتيم از جمله علامتهاى دين خدا قرار داديم ، يا از جملهى مناسك خانهى خدا .
لَكُمْ فِيها
براى شما در آنها خيرست ، مانند
لَكُمْ فِيها مَنافِعُ
.