شكيبايى ورزيد و هيچ انيسى نداشت ، ادريس عليه السّلام بر دعوت قوم به سوى خدا صبر كرد در حالى كه آن قوم در انكار شديد بودند ، چه ادريس اوّلين كسى بود كه به سوى آنان مبعوث مىشد .
و امّا ذو الكفل كه درباره شخصيت او و اختلاف نظرات به امام رضا عليه السّلام نسبت داده شده كه او يوشع بن نون است .
و برخى گفتهاند او الياس است و بعضى او را زكريّا مىدانند .
و بعضى گفتهاند او مرد صالحى بود و نبىّ نبود ، ولى به نبىّ وقتش قول داد كه روزها را روزه بگيرد و شبها را عبادت كند ، خشم نورزد و به حقّ عمل نمايد به قول خودش وفا كرد .
بعضى گفتهاند : او نبىّ بود و خداوند داستان او را بازگو نكرده است ، بعضى گفتهاند : او « يسع » است كه با الياس بود ، امّا او آن « يسع » نيست كه خداوند او را در قرآن ذكر كرده است كه او براى پادشاه ستمگرى تعهّد كرد كه اگر توبه كند داخل بهشت مىشود .
و نامهاى هم در همين مورد به او داد كه گفتهاند : اسم او كنعان بوده و به همين جهت او ذا الكفل يعنى صاحب كفايت ناميده شد .
به خبر نسبت داده شده كه او از پيامبران مرسل بود .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 406
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٤٠٦