مغفرت زبانى حاصل مىشود .
إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ
انتظار اين كه سنّت خدا در مورد پيشينيان براى آنها هم بيايد ، مانند : نازل شدن عذاب بر آنان در دنيا ، يا منتظر استعداد و آمادگى آمدن سنّت پيشينيان از عناد و لجاجت با اهل حقّ باشند .
أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ قُبُلًا
بنا بر آنچه كه گفته شد ديگر نيازى بر اين كه تحقّق اين قول الهى را تخصيص به عذاب آخرت بدهيم نيست ؛ « قبلا » يعنى از مقابل و مشهود .
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
و نفرستاديم پيامبران را مگر براى بشارت و بيم دادن .
براى اين كه رسول ناگزير از جمع بين دو جهت بشارت و انذار است تا خلق را به وسيلهى انذار از تمايلات و خواهشهاى نفس دور كرده و برگرداند ، و با بشارت امّت را به نعمتهاى آخرت كه مسبب از اقتضاى عقل است نزديك سازد ؛ چون بشارت از جهت ولايت رسول و انذار از جهت رسالت او سر چشمه مىگيرد ، رسول اغلب از جهت رسالتش مورد خطاب قرار مىگيرد ، زيرا رسالت در او ظاهر است .
كما اين كه به طريق حصر فرمود :
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ
« 1 » جز اين نيست كه تو بيمدهندهاى ، يعنى از جهت رسالت .
هامش
( 1 ) سورهى الرعد آيهى 7