محقّقا نگاه خواهيم داشت .
و پيش از تو هم رسولانى بر امم سالفه فرستاديم .
ولى هيچ رسولى بر اين مردم نادان نمىآيد جز آن كه به جاى طاعت به انكار و استهزاء او مىپردازند .
اين گونه ما قرآن را در دل زشتكاران داخل سازيم .
كافران به آن ايمان نمىآورند و نسبت به رسولان و كتب آسمانى عادت امم سابقه هم مانند امّت تو به انكار و استهزا گذشت .
و اگر ما بر اين كافران امّت درى از آسمان بگشائيم تا دائم بر آسمانها عروج يا فرشتگان بر آنها نزول كنند .
باز هم بر انكار تو خواهند گفت : چشمان ما را محمّد صلّى اللّه عليه و آله فروبسته و در ما سحر و جادويى به كار برده است .
ما در آسمان كاخهاى بلند برافراشتيم و بر چشم بينايان عالم آن كاخها را به زيب و زيور بياراستيم .
و آن را از دستبرد شيطان مردود محفوظ داشتيم .
ليكن هر شيطان كه براى دزديدن و دريافتن سخن فرشتگان به آسمان نزديك شد تير شهاب آسمانى او را تعقيب كرد .
تفسير
الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ
كلمهى « مبين » راستى آشكار ( درستى و حقّ بودن قرآن آشكار و ظاهر است ) ، و معنى اين است كه قرآن گمراهى را از رشد و حقّ را از باطل جدا و بيان ( آشكار ) مىكند ، و عطف لفظ « قرآن » بر « كتاب » براى اشاره به اين است كه آنچه كه به آن اشاره شده همانطور كه آيات كتاب نبوّت است ، كتاب فرق و جدايى بين حقّ و باطل نيز هست .
همچنين آيات كتاب ولايت و كتاب جمع است ، و نكره آوردن قرآن براى اشاره به اين است كه مشار اليه آيات و نشانهها ، شأنى از شئون ولايت