تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
پس سعه و گستردگى مراتبى در وجودش نهاديم و از حيث قوّه و فعل احاطه بر هر چيزى را برايش ميسر كرديم و هر يك از آنان را زنده ، عالم ، شنوا ، بينا ، مدرك ، متكلّم و مريد قرار داديم كه هرگاه چيزى را از مخلوقات ذهنى و آلات و قواى نفسىاش اراده كند به او بگويد وجود پيدا كن ، چنين باش ، بشود و وجود پيدا كند ، يا نسبت به جميع موجودات چنين شود ، اگر قوّه‌ى پيروى و متابعت به حدّ كمال رسيده باشد .
وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
و آن‌ها را در خشكى بر مركب خشكى مانند : قاطر ، اسب ، شتر و الاغ سوار كرديم و نيز بر غير چهار پايان تسلّط داده و حمل كرديم ، و آنگاه كه اهليّت يافتند بر قدرت و مركبهاى ملكوتى نيز سوار كرديم . و اين كرامت ديگرى خارج از ذات انسان و بر مركبهاى دريايى مانند : كشتى و قدرت و مركبهاى ملكوتى اگر اهليّت آن را پيدا كردند در دريا حمل كرديم .
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
مقصود از پاكيزه‌هاى روزىشده‌ى نباتى ، حيوانى و انسانى مىباشد .
وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا
و انسان را بر همه‌ى موجودات عالم طبع و خيلى از موجودات ملكوت سفلى و بعضى از ملايكه برترى داديم ، اما ملايكه مقرّبين و متوسّط از آنان برترند البتّه اين در صورتى است كه بنىآدم از قوّه به فعل نرسيده باشد و آنگاه كه از قوّه به فعل رسيد برتر از همه‌ى مخلوقات مىشود . مانند نبىّ ما صلّى اللّه عليه و آله كه او را وقتى با خداست كه هيچ ملك مقرّب و نبىّ