چيزى نهاديم كه مانع از اين شود كه بفهمند ؛ لفظ « اكنة » جمع كنان است و به معناى چيزى است كه با آن پوشيده و ستر مىشود .
وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً
در گوشهاى ايشان سنگينى گذاشتيم كه نتوانند مقصود قرآن را بفهمند ، نه لفظ آن را ، چون لفظ قرآن را مىشنوند و لذا فرمود :
وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً
و چون پروردگارت را در قرآن ياد كنى ، از سر نفرت پشت مىكنند چه آنها لفظ ربّ را مىشنوند و مقصود را درك نمىكنند ، مىبينند كه با معتقدات خودشان مخالف است ، ممكن است كه مقصود قرآن ، قرآن معهودى باشد كه در ولايت على عليه السّلام است و مقصود از
رَبَّكَ
ربّ مضاف باشد كه رب در ولايت است و آن على عليه السّلام مىباشد با علويّتش .
در اخبار تا حدودى بر آنچه كه گفتيم اشاره شده است .
نُفُوراً
جمع ( نافر ) حال از فاعل است ، يا مصدر نفر ( فعل ) است و حال از فاعل ، يا مفعول مطلق نوعى مىباشد كه از لفظ فعلش گرفته نشده است « 1 » .
نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَسْتَمِعُونَ بِهِ
ما بر استهزا ، سختگيرى و انديشههاى باطل آنها آگاهتريم .
إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَ إِذْ هُمْ نَجْوى
آنگاه بر تو گوش فرا دهند ما بر آنچه كه در گوشى مىگويند ما مىدانيم كه آنها صاحب
پاورقی
( 1 ) « نفر نفورا » پشت مىكند چه پشتكردنى .