يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيراً ( 43 )
ترجمه :
( 17 / 43 - 36 )
هرگز بر آنچه علم و اطمينان ندارى دنبال نكن كه ( در پيشگاه خدا ) چشم و گوش و دلها همه مسئولند ،
و هرگز در روى زمين با كبر و ناز راه مرو ( و غرور و نخوت مفروش ) كه به نيرو زمين را نتوانى شكافت و به كوه در سر بلندى نخواهى رسيد ،
كه از اين قبيل كارها و انديشههاى بد همه نزد خدا ناپسند خواهد بود ،
اين است آنچه كه از حكمت به وحى پروردگارت بر تو مىرسد هرگز با خداى يكتا كسى را به خدايى مپرست و گرنه ملامت زده و مردود بر دوزخ در خواهى افتاد ،
آيا خدا شما را به فرزندان پسر بر گزيده است و خود فرشتگان را دختران خويش قرار داده است ؟ اين رأى و گفتار شما ( مشركان ) بسيار افترايى عظيم و گناهى بزرگ است ،
و ما اين قرآن را به انواع سخنان فصيح و بليغ نيكو بيان كرديم تا خلق متذكّر شوند و از اين پند بگيرند ( ليكن بدان را ) جز نفرت و شقاوت حاصلى نيافزود ،
( اى رسول ما مشركان را ) بگو اگر با خداى يكتا چنانچه شما مىگوييد خدايان ديگرى بود در اين صورت آن خدايان بر خداى عرش راه مىگرفتند ،
خدا از آنچه مىگويند بسيار برتر و منزّهتر است .