فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً
مقصود از ولى مقتول كسى است كه متصدى امر مقتول است و آن كسى است كه بر ارث بردن از او اولويّت دارد ، و در واقع همهى وارث مىباشد .
بنابراين معناى آيه اين است كه به ولى مقتول اجازهى تسلّط بر قاتل داديم كه قصاص كند يا ديه بگيرد .
فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ
پس نبايد در قتل اسراف كند يعنى نبايد بدون استحقاق كسى را بكشد كه آن اسراف است ، چون اعضايش را حركت داده و بدون امر خدا كسى را كشته است ، اگر
فَلا يُسْرِفْ
خوانده شود ، معناى اين است ولى در قتل اسراف نكند يعنى در مقابل يك مقتول بيش از يك نفر را نكشد يا كسى را كه قصاص مىكند مثله ننمايد .
ممكن است كه آيه همانطور كه وارد شده
فَلا يُسْرِفْ
دربارهى قتل امام حسين عليه السّلام نازل شده باشد ، معناى آيه چنين باشد كه در اينجا اسراف در قتل نيست ، حتّى اگر جميع اهل زمين در مقابل امام حسين عليه السّلام كشته شود ، چنانچه در اخبار به همين معنا تفسير شده است .
إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً
مقتول يا ولىّ مقتول منصور و يارى شده است ، بدين گونه كه خداوند ولى او را مسلّط مىكند و حكومتكنندگان ولى او را يارى مىكند .
معناى آيه بنا بر تفسير اوّل و سوّم ظاهر است و بنا بر تفسير دوّم تعليل نهى مىشود ، يعنى ما از اسراف نهى كرديم ، چه ولى مقتول يارى شده بود و