گويا كه گفته شده باشد كه حال رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بعد از نشان دادن آيات چگونه بود ؟ كه فرمايد : بر آيات ، اسما و صفات متحقّق شد .
ممكن است اين جمله حال باشد و مفسّرين ضمير « انّه » را به خدا بر مىگردانند ( خدا سميع و بصير است ) ولى اين معناى خلاف ظاهر آيه است .
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا
به موسى عليه السّلام كتاب آسمانى داده و آن را رهنمود بنى اسرائيل گردانيديم كه جز من كسى را كارساز مگيريد .
لفظ « ألّا تتّخذوا » به صورت « لا يتّخذوا » نيز خوانده شده است ( كارساز نگيرند ) كه طبق اصل مىباشد ولى به صورت خطاب خوانده شده كه بنا بر التفات و توجّه مسلمانان است ( كارساز نگيريد ) و لفظ « ان » در « ألّا تتّخذوا » تفسيرى يا مصدرى است ، و لفظ « لا » نافيه يا ناهيه است ، و بنا بر قرائت خطاب ، خطاب بر بنى اسرائيل است ، مانند : « كتبت اليه ان قم » بر او نوشتم كه قيام كن و پاشو .
ممكن است همچنين اين كه خطاب بر امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله باشد جهت تعظيم ، احترام و بزرگداشت ايشان ، زيرا كه هدف از دادن كتاب بر موسى عليه السّلام اين كه امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله جز خدا وكيلى نگيرند يعنى مقصود از فرستادن پيامبران گذشته اين بوده كه شما اى امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله پند بگيريد و جز خدا وكيل برنگزينيد .