شركت نكرده است ، « 1 » از اين آيهى فضيلت و برترى پيامبر ما صلّى اللّه عليه و آله بر موسى ظاهر مىشود ، چون سير رسول خدا به سوى خدا از اثر سير دادن خدا بود ، و سير موسى به سوى خدا از جانب خودش بود .
خداوند متعال بعد از آن كه حضرت موسى عليه السّلام در خواست مىكند « 2 » پاسخ
لَنْ تَرانِي
« 3 » مىشنود هرگز نتوانى ديد كه منتفى بر نفى ابد است در حالى كه بدون درخواست پيامبر ما صلّى اللّه عليه و آله ديدن را منحصرا بر آن حضرت اختصاص داد .
يعنى محمّد صلّى اللّه عليه و آله به حقيقت شنيدن و ديدن متحقّق شده بود به نحوى كه هيچ گوشى نبود مگر گوش پيامبر و هيچ چشمى نبود مگر با تحقّق به حقيقت اسما و صفات كه مشاهدهى آنها را از موسى نفى نمود .
لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا
تا از آيات و نشانههايمان بر او بنمايانيم ، او با اين نشان دادن آيات آنها را ديد و رويت محقّق گرديد .
پس طورى شد كه هيچ شنوده و ديدهاى نبود مگر اين كه او سمع و بصرش بوده باشد بنابراين بر حالتى رسيد كه در حقّش گفته شود :
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
بنا بر آنچه كه گفته شد اين قول خداى تعالى پاسخ از پرسش حال رسولش صلّى اللّه عليه و آله بعد از ارايه دادن آيات و نشانههاست .
هامش
( 1 ) اخبار معراج و كيفيّت وقايع آن در كتابهاى مفصّل مذكور است .
( 2 ) سورهى الاعراف آيهى 143 : قال رب ارنى انظر اليك .
( 3 ) سورهى الاعراف آيهى 143 .