فلاسفه منكر معراج با بدن جسمانى هستند ، زيرا معتقدند كه جسم ملكى نمىتواند در عوالم ملكوتى داخل شود و نيز چنين وقوعى موجب خرق و التيام در آسمانها مىگردد كه محال است .
ولى متشرّعين در پيروى از ظاهر اخبار وقوع را با بدن طبيعى مىدانند بدون اين كه وجه صحّت آن را بيان كنند ، از سوى ديگر برهان فلاسفه بر امتناع معراج جسمانى قوى است . « 1 » نيز بر معراج ايراد گرفتهاند كه در كوتاهترين زمان صورت گرفته است هم چنان كه روايت شده است كه به نحوى بوده كه گرمى رختخواب در بستر آن حضرت هنوز باقى بوده و حركت حلقهى در هنوز ساكن و آرام نشده بوده و آب آفتابه كه در حين عروج رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در اثر سقوط بر زمين ريخت هنوز وقت برگشتن از معراج كاملا نريخته بود ، و اين در حالى است كه آنچه را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در معراجش ديده و براى ما نقل فرموده ، و آنچه كه از نمازها و مخاطبات و حرف زدنها در معراج اتّفاق افتاده جز در يك زمان طولانى ممكن نيست .
پس چگونه بايد اين مطالب را تحليل و جمعبندى كرد ؟ ! و نيز اشكال شده است كه وقتى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به قرب الهى رسيد على عليه السّلام او را مخاطب قرار داد و على عليه السّلام دستش را از پشت پرده و حجاب دراز كرد و در غذا با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مشاركت نمود و على عليه السّلام در حين سير
هامش
( 1 ) ما به زودى در اين مورد تحقيق خواهيم كرد ان شاء اللّه تعالى .