صبر نعمتى است از جانب خدا ، چون حس بشرى مقتضى انتقام است فرمود :
وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ
و نيست شكيبايى بردبارىات مگر براى خدا پس بر يارانت كه مورد مثله شدن واقع شدهاند اندوهگين مباش ، يا مقصود اين است كه ( اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله ) بر گمراهان مكركنندهى بر خودت يا على عليه السّلام و مؤمنين اندوهگين مباش .
وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ
و از آنچه كه در حقّ خودت و يارانت ، يا در حقّ على عليه السّلام مكر مىكنند در تنگى مباش . و اين اشاره به گذشت و پاك نمودن دل از كينهورزى بر مكّاران و بدكاران است .
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا
همانا كه خداوند با كسانى است كه متّقى باشند ، و آنها ياران تو هستند ، يا تو و پيروانت هستيد يا على عليه السّلام و پيروانش هستند پس تو در تنگنا و اندوه نباش از آنچه كه در حقّ تو و اصحابت روا داشتند ، چرا كه شما پرهيزكار آن را نزد خدا تقرّب و مقامى است ، يا از حيلههاى آنان در تنگى مباش كه بر تو و يا على عليه السّلام يا بر پيروانش نمىتوانند صدمه بزنند .
يا اين جمله در مقام تعليل جملهى سابق است كه در اين صورت معناى آيه اين است كه : خداوند با كسانى است كه از تنگى ، اندوه ، كينه و حقد بر بدكار پرهيز كنند ، يا اشاره بر آخرين مرتبهى عبوديّت و تقواى حقيقى است كه عبارت از فناى تام و كامل در خدا و سفر به سوى حقّ در حقّ است .