مىكشاند « 1 » .
وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ
هرگاه آيهاى از قرآن را نسخ كنيم آيهى ديگرى جاى آن مىگذاريم ، يا حكمى از احكام را به جاى حكم ديگر گذاريم چه همهى احكام آيههاى لطف و علم خدا در نظام كلّ هستى است .
يا مقصود اين است كه آيهاى را جاى آيهى ديگرى كه قبلا خبر آن را دادهايم بدين گونه كه در آن آيه بدا به كار برده و آن را محو كرده و آيهى ديگرى را اثبات مىنماييم ، يا آيهاى از آيههاى بزرگ و نشانهاى از نشانههاى عظيم الهى را جاى گزين نشانهاى ديگر مىكنيم بدين نحو كه على عليه السّلام را به جاى تو بر مىگزينيم و بايستى آنان را از اين مطلب آگاه سازى .
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ
و خداوند از جهت حكمت و مصالح خويش به آنچه كه نازل مىشود داناتر است .
قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ
كفّار يا منافقين امّت تو گفتند : تو افترا مىبندى و اين مطلب به سبب اخبار و وحى از جانب خدا نيست
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ
بلكه بيشتر جواز نسخ و تبديل را نمىدانند هم چنان كه وقوف بر و مصلحت آن ندارند .
قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ
بگو آن را جبريل نازل كرده ، چه او از ارواح است و اضافه روح به قدس از جهت قداست او است كه از
هامش
( 1 ) تفسير العياشى ج 2 ص 269 حديث 66