تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
كارهاى ايشان پاداش بهترين عملهايشان را مىدهيم . و بهترين عملها در اين است كه يادآور خدا و ولايت باشند با همه‌ى مراتبى كه تذكّر و يادآورى دارد ، همانند : يادآورى زبانى ، قلبى ، صورى ملكوتى و حقيقى محقّقى ، بلكه بهترين اعمال عبارت است از خود ولايت . اين آيه اميدواركننده‌ترين آيه‌ها براى بيعت‌كنندگان است ، پس خوشا به حال كسى كه بر بيعت خويش شكيبايى نموده و باقى بماند ، و در اثناى آنچه كه گذرانديم تحقيق پاداش در مقابل بهترين و بدترين عمل گذشت .
مَنْ عَمِلَ صالِحاً
هر كس كه يك عمل شايسته انجام بدهد هر عملى كه مىخواهد باشد ، و بارها اين مطلب را متذكّر شديم كه عمل شايسته‌ى حقيقى آن است كه مرتبط بر ولايت باشد ، و ممكن است مقصود از نكره آوردن تفخيم و بزرگداشت عمل باشد يعنى كسى كه در صدد انجام عمل صالح بزرگى باشد كه آن اصل جميع اعمال صالح بوده باشد آن عمل خود ولايت است .
مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ
تقييد بر مؤمن بودن براى اشاره به اين است كه صورت عمل بدون ارتباط بر ولايت كه همان ايمان است ، در حكم مورد نظر اعتبارى ندارد ، مانند تمامى اعمالى كه منافقين امّت انجام مىدهند و ممكن است كه مقصود از ايمان در اينجا اسلام باشد .
فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً
به او حيات و زندگى پاكيزه‌اى خواهيم داد ، مقصود از حيات طيّبه و زندگى پاكيزه آن است كه از آميختگى