هر كسى كه با خليفهى خدا مخالفت نمايد به جهنّم فرستاده مىشود كه مراتب و درجات آنان نيز بر حسب مراتب مخصوص خودشان در مراتب و درجات جهنّم مختلف است .
و مقصود از اين جمله تهديد كسانى از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است كه با جانشين او حضرت على عليه السّلام مخالفت مىورزند ، همچنانكه آيات گذشته به جهت ترغيب و تشويق آنها نسبت بر على عليه السّلام است .
ثُمَّ لا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا
سپس به كافران اجازه تكلّم و عذر خواهى داده نمىشود ، بلكه متكلّم فقط همان خليفه و جانشين است و بس
وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ
بر ايشان اجازهى طلب رضايت و عذر خواهى داده نمىشود و
يُسْتَعْتَبُونَ
از ( عتبى ) به معناى راضى بودن و رضايت است ،
وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ ظَلَمُوا الْعَذابَ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ
بر آنها مهلت داده نمىشود ، يا اين كه آنان مورد التفات و توجّه قرار نمىگيرند .
وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكاءَهُمْ
هرگاه مشركين شركاى خود را از قبيل بتها ، ستارگان ، شياطين و خلفاى جور ببينند مىگويند :
قالُوا رَبَّنا هؤُلاءِ شُرَكاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ فَأَلْقَوْا
پروردگارا اينان شركاى ما هستند كه باعث شدند ما جز ترا بخوانيم پس شركا به آنها مىگويند كه شما دروغ مىگوييد ،
إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ
در اين گفتارتان كه ما موجب شرك شما شديم دروغ