چرا كه اسلام اقتضا مىكند كه شخص مسلم بسبت به قول و فعل رسول صلّى اللّه عليه و آله مطيع و تسليم باشد و جميع اوامر و نواهى او را اطاعت كند ، لذا وقتى كه قول رسول صلّى اللّه عليه و آله را انكار كند معلوم مىشود كه آنها اصلا نياورده است .
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ
اين جمله عطف بر
نِعْمَتَ اللَّهِ
يا بر مفعول
يُنْكِرُونَها
است ، يا متعلّق به محذوف است كه خود آن محذوف عطف بر محذوف است كه تقدير جمله چنين است ( فحذرهم و ذكرهم ) يا تقدير چنين است : ( فاعذبهم اليوم و يوم نبعث ) .
مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً
از آنجا كه عنايت و لطف خداى تعالى بر اين قرار گرفته كه خلق را از نظر جهات اخروى تكميل نمايد ، لذا در هر امّت كه در طول زمان قرار گرفته و در هر فرقه و گروه ، كه در نواحى مختلف مكانى قرار گرفتهاند ، از جانب خودش خليفه و جانشينى قرار داده كه شاهد بر آنها و مراتب اعمال و احوالشان باشد و هر كس را كه مستعد و آماده باشد حقّ او را ادا كند از قبيل : آداب سلوك به آخرت و استعداد و آمادگى يافتن براى نعمتهاى بهشت عطا كند ، و نيز آن خليفه و جانشين با اقوال ، افعال و احوالش ميزان و ملاك براى همه باشد .
و روز قيامت خداوند هر امّتى را مبعوث مىكند و خليفه و جانشين را نيز جهت شهادت و گواهى بر و حال آنان برمىانگيزد .
پس هر كسى كه فى الجملة موافق خليفه باشد به سوى بهشت خواهد رفت بر حسب مراتبى كه آنان در مراتب و درجات بهشت دارند ، و