ملايكه بيايند ،
أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ
يا اين كه امر پروردگارت بر عذاب يا بر ظهور و قيام جهانى قائم ( عجل اللّه فرجه ) بيايد .
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ
نيز اين چنين بود حال كسانى كه قبل از ايشان بودند و با در هم كوبيدن ، نابودى و عذاب آنها ، خداوند ستمى بر ايشان نكرده است ،
وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
بلكه خودشان بر نفس خويش ستم كرده و گرفتار بديهاى كردارشان گشتهاند به طورى كه استحقاق استهزاى پيشين خود را يافتهاند .
فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
استهزاى آنها دربارهى عذاب گناهكاران ، معاد و رجعت بوده يا مطلق آنچه كه رسولانشان گفتهاند .
وَ قالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما عَبَدْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ نَحْنُ وَ لا آباؤُنا وَ لا حَرَّمْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
اين سخن آنان در جواب كسانى است كه آنها را بر شرك و تحريمشان ملامت و سرزنش كردند ، و آيه با تفسير مربوطه به طور مفصّل گذشت ،
فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
اين كه آنان كار بدشان را به خدا نسبت مىدهند همانند اين است كه زن بدكارهاى كار بدش را بر ديگرى نسبت دهد ، و اين نسبت هيچ وجه صحيحى ندارد ، زيرا آنچه كه بر خداست فرستادن رسل جهت هدايت و